آبله میمون یک بیماری ویروسی است که میتواند هم انسانها و هم حیوانات را درگیر خودش کند. این بیماری به خانواده ویروس های آبله تعلق دارد و در حال حاضر نوعی از آن که به نام نوع دوک شناخته می شود، بیشتر در حال شیوع است. درصد مرگ و میر ناشی از این نوع بیماری کمتر از 1 درصد است، اما هنوز هم اهمیت زیادی دارد و باید مراقب آن باشیم.
اگر علائمی از این بیماری را مشاهده کردید، بهتر است با فردی متخصص مشورت کنید. دکتر کاغذی با مشاوره پوست و مو رایگان میتواند در تشخیص و درمان این بیماری به شما کمک کند. برای دریافت مشاوره پزشکی وارد صفحه رزرو نوبت در بالای صفحه شوید.
مطالب این مقاله
علائم بیماری آبله میمون
علائم بیماری آبله میمون شامل موارد زیر است. اگر فکر می کنید به آبله میمون مبتلا شده اید، علائم زیر می تواند به شما در تشخیص دقیق تر کمک کند:
- کهیر و ضایعات پوستی: یکی از نشانه های اصلی این بیماری، بروز برجستگی های قرمز و خارش دار روی پوست است. این ضایعات معمولا در قسمت های مختلف بدن ظاهر می شوند.
- تب: تب بالا یکی از علائم شایع است. اگر ناگهان دچار تب شدید، باید مراقب باشید.
- گلودرد و سردرد: التهاب گلو و سردرد هم می تواند از علائم این بیماری باشد.
- دردهای عضلانی و کمر درد: احساس درد در عضلات و ناحیه کمر از دیگر نشانه های بیماری آبله میمیون است.
- انرژی کم: ممکن است احساس خستگی و کاهش انرژی کنید، که معمولا همراه با دیگر علائم است.
- غدد لنفاوی متورم: تورم در غدد لنفاوی نیز یکی از علائم مهم این بیماری است.
اگر هر کدام از این علائم را مشاهده کردید، فورا با پزشک مشورت کنید.
راه های انتقال آبله میمون
آبله میمون میتواند از راههای مختلفی منتقل شود. شایع ترین راه های انتقال شامل موارد زیر است:
· تماس نزدیک چهره به چهره
یکی از رایج ترین راه های انتقال آبله میمون، تماس نزدیک چهره به چهره است. وقتی فردی که به این بیماری مبتلا است، صحبت می کند، عطسه میکند یا سرفه می کند، قطرات ریز حاوی ویروس را به هوا می فرستد. این قطرات می توانند به راحتی به دهان، بینی یا چشم های فرد سالم منتقل شوند و باعث ابتلای او به بیماری شوند. بنابراین حضور در نزدیکی فرد مبتلا بدون پوشیدن ماسک خطرناک است.
· تماس پوست به پوست
آبله میمون میتواند از طریق تماس مستقیم پوست به پوست نیز منتقل شود. اگر با فرد مبتلا تماس بدنی داشته باشید یا لمس کنید، ویروس انتقال می یابد. تماس پوست به پوست مانند دست دادن، بغل کردن یا رابطه جنسی است. بنابراین اگر فردی علائم بیماری را دارد، از تماس نزدیک با او خودداری کنید.
· تماس دهان به دهان
تماس دهان به دهان، مثل بوسیدن یا استفاده از وسایل مشترک، یکی دیگر از راه های انتقال است. اگر فردی مبتلا از فنجان، لیوان یا دیگر وسایل مشترک استفاده کند و شما از آن ها استفاده کنید، ممکن است به ویروس آلوده شوید.
· قطرات تنفسی
وقتی فرد مبتلا به آبله میمون عطسه یا سرفه می کند، قطرات ریز حاوی ویروس به هوا پخش می شود. این قطرات ممکن است روی سطوح مختلف بنشیند و اگر شما با این سطوح تماس پیدا کنید، ممکن است به ویروس آلوده شوید.
· تماس با حیوانات آلوده
آبله میمون می تواند از طریق تماس با حیوانات آلوده نیز منتقل شود. گاز گرفتن یا خراشیدن توسط حیوانات وحشی یا خانگی می تواند ویروس را منتقل کند. در مناطقی که بیماری شایع است، از تماس نزدیک با حیوانات پرهیز کنید.
· انتقال از طریق اشیاء آلوده
استفاده از لباس، ملحفه یا دیگر اشیاء که به ویروس آلوده شدهاند، میتواند باعث انتقال بیماری شود. اگر با این اشیاء تماس پیدا کنید و سپس به صورت یا بدن خود دست بزنید، ممکن است بیمار شوید.
راه های پیشگیری آبله میمون
برای کاهش خطر ابتلا به آبله میمون باید راه های پیشگیری را به خوبی رعایت کنید. مهم ترین راهکارهای پیشگیری از بیماری آبله میمون شامل:
1. اجتناب از تماس نزدیک با افراد مبتلا
یکی از بهترین راههای پیشگیری از آبله میمون، اجتناب از تماس نزدیک با افرادی است که علائم بیماری را دارند. اگر کسی در اطراف شما تب، کهیر، ضایعات پوستی یا علائم دیگر بیماری را نشان میدهد، از نزدیک شدن به او خودداری کنید. حتی اگر علائم خفیف هستند، به دلیل احتمال انتقال بیماری، بهتر است فاصله را رعایت کنید.
2. استفاده از ماسک
اگر در مکانهای عمومی یا در نزدیکی فردی که به بیماری مبتلا است، حضور دارید، استفاده از ماسک می تواند کمک زیادی به پیشگیری از انتقال ویروس کند. ماسک به کاهش انتشار قطرات تنفسی که ممکن است حاوی ویروس باشد، کمک می کند و از ورود آن به دستگاه تنفسی شما جلوگیری می کند.
3. پاسداری از بهداشت شخصی
شستن دست ها به طور منظم با آب و صابون یا استفاده از ضدعفونیکننده های دست، یکی از مهم ترین روش های پیشگیری است. با شستن دست ها پس از تماس با سطوح عمومی یا تماس با افراد مبتلا، می توانید از انتقال ویروس به بدن خود جلوگیری کنید. همچنین از لمس صورت، به ویژه دهان، بینی و چشم ها، با دست های آلوده خودداری کنید.
4. پرهیز از تماس با اشیاء آلوده
استفاده از اشیاء و وسایل مشترک در مکانهای عمومی، مانند لباس، ملحفه یا وسایل دیگر که ممکن است به ویروس آلوده شده باشند، میتواند خطر ابتلا به بیماری را افزایش دهد. برای پیشگیری، از لمس وسایل عمومی و مشترک خودداری کنید و در صورت نیاز به استفاده از آنها، دست های خود را پس از استفاده بشویید یا ضدعفونی کنید.
5. پرهیز از تماس با حیوانات آلوده
در مناطقی که آبله میمون شایع است، تماس با حیوانات وحشی یا خانگی که ممکن است به ویروس آلوده باشند، می تواند باعث انتقال بیماری شود. اگر در چنین مناطقی زندگی میکنید یا به آنجا سفر کردهاید، از تماس نزدیک با حیوانات پرهیز کنید و در صورت گاز گرفتن یا خراشیده شدن توسط حیوان، فوراً به پزشک مراجعه کنید.
6. رعایت بهداشت محیطی
تمیز نگه داشتن محیط اطراف، به ویژه در مکانهای عمومی و خانه، میتواند به پیشگیری از انتقال بیماری کمک کند. سطوحی که به طور مکرر لمس میشوند، مانند دستگیره های در، کلیدهای آسانسور و میزها، باید به طور منظم با مواد ضدعفونیکننده تمیز شوند. این کار به کاهش خطر انتقال ویروس از طریق سطوح آلوده کمک میکند.
جمع بندی
آبله میمون یک بیماری ویروسی است که امروزه بسیار گسترش یافته است. شناسایی علائم، درک روش های انتقال و رعایت نکات پیشگیرانه می تواند به کاهش خطر ابتلا و کنترل این بیماری کمک کند. اگر علائم این بیماری را دارید، فورا به پزشک مراجعه کنید یا فردی متخصص مشورت کنید.